Çocuklar İçin Kodlama

Kodlama da ekran başında yapılıyor; bu program çocuğunuzun ekranda geçirdiği süreyi bir miktar artırabilir. Ama ölçü sürenin uzunluğu değil, o sürede ne yapıldığı.

Ders haftada bir yapılıyor ve 60 ila 75 dakika sürüyor. Ödevlerle birlikte çocuğunuzun günde ortalama 60 dakika ayırmasını öneriyoruz. Çocuğunuz aynı sürede oyun oynuyorsa fark süre değil, ekranda tüketen mi yoksa üreten mi olduğu oluyor.

Her gün açılan üç soruluk alıştırma da bu sürenin içinde ve çoğu zaman on dakika sürüyor. Sürdürülebilir gelişim böyle oluyor: her gün, düzenli olarak.

Ekranda geçen sürenin bir kısmı çocuğunuzun kendi ürettiği bir şeye gidiyor.

Scratch, Code.org ya da okulda kullanılan benzeri araçlarla tanışmış bir çocuk için geçiş genellikle kolay oluyor. Blokları sürükleyerek kurduğu döngü ve koşul mantığı, Python'da yazıyla kurduğumuz mantığın aynısı.

Zorlandıkları tek nokta yazım kuralları oluyor: satır sonundaki iki nokta, girinti, harf büyüklüğü. İlk iki derste en çok bunun üzerinde duruyoruz. Klavye egzersizleri de tam burada işe yarıyor, çünkü harf ararken kurduğu cümle aklından uçuyor.

Hiç blok tabanlı araç kullanmamış çocuklar için de sorun olmuyor. Program sıfırdan başlıyor ve ön koşul yok.

Daha önce yaptığı şey boşa gitmiyor, üstüne konuyor.

Oyun oynamaktan kendi oyununu yazmaya geçiş ilk iki haftada zorluyor, çünkü çocuk ilk defa bir şeyi kendisi kurmaya çalışıyor. Program bu iki haftayı hesaba katıyor.

İlk projeleri çocuğun ilgi duyduğu yerden seçiyoruz. Oyun seven çocukta ilk çalışan program da küçük bir oyun oluyor: sayı tahmini, taş kâğıt makas, sonra basit bir puan tablosu. Oynadığı şeyin arkasında ne olduğunu görmek merakı besliyor.

Bir süre sonra oyun tek başına yetmiyor ve başka şeyler istiyor: müzik listesini düzenleyen bir program, ödev takip eden bir liste. O noktaya gelen çocuk programı kendi sürüklüyor.

Program çocuğunuzun ilgisini bastırmıyor, o ilgiyi araç olarak kullanıyor.

Kodlama dersi matematik dersinin yerine geçmiyor, bunu baştan söyleyeyim. Yaptığı şey farklı: bir problemi parçalara ayırmayı ve her parçayı ayrı çözmeyi alışkanlık hâline getiriyor.

Bu alışkanlık okul derslerinde de karşılığını buluyor. Bir problemin neresinden başlayacağını bilmek, işlem yapmayı bilmekten daha zor bir beceri ve kodlama tam olarak onu çalıştırıyor.

Bir de hata ile ilişkisi değişiyor. Kod çalışmadığında ekranda ne olduğu yazıyor; çocuk hatayı okuyup düzeltmeyi öğreniyor. Yanlış yapmanın bir sonun değil bir adımın parçası olduğunu görmek, sınav kaygısı olan çocukta işe yarıyor.

Okul notlarına doğrudan söz vermiyoruz. Söz verdiğimiz şey, problemin karşısında donup kalmamak.

Çocuklara yönelik kodlama atölyelerinin çoğu on ile yirmi kişilik gruplarla çalışıyor. Grup dersinin iyi yanı var: çocuk yalnız hissetmiyor ve eğlenceli geçiyor. Zayıf yanı da net: eğitmenin saati gruba bölünüyor.

Kodlamada bu bölünme diğer derslerden daha çok yakıyor, çünkü herkes farklı bir satırda takılıyor. On beş çocuğun on beş ayrı hatası oluyor ve eğitmen hepsine yetişemiyor. Yetişemediğinde de en sık çözüm çocuğun yerine kodu düzeltmek oluyor; o çocuk da o konuyu öğrenmemiş oluyor.

Birebir derste hata çocuğun kendi hatası olarak kalıyor ve birlikte okunuyor. Daha yavaş görünüyor, dönem sonunda daha hızlı çıkıyor.

Ödediğiniz şey ders saati değil, o saatin tamamının çocuğunuza ayrılması.

Ortaokul çağı bu program için uygun başlangıç. Daha küçük kademede blok tabanlı araçlar daha verimli oluyor; metin tabanlı kodda okuma ve yazma hızı henüz yetmiyor.

Ortaokulun son yıllarına gelmiş bir çocukta ise blok tabanlı araçlar artık dar geliyor. Yaptığı şey basitleşiyor, sıkılıyor ve kodlamadan soğuyor. O noktada metin tabanlı bir dile geçmek gerekiyor.

Lise kademesinde aynı program daha hızlı akıyor: konular daha büyük parçalar hâlinde geçiliyor ve proje ağırlığı artıyor. Program aynı, tempo farklı.

Çocuğunuz kendinden büyük bir sınıfa yetişmeye çalışmıyor. Tempo ona göre kuruluyor.

İnternete bağlanan ve tarayıcı çalıştıran her bilgisayar yeterli. Oyun bilgisayarı gerekmiyor, kullandığımız araçların hepsi ücretsiz.

Tablet ve telefon yetmiyor. Kod yazmak için fiziksel klavye ve aynı anda birden çok pencereyi görebileceği bir ekran gerekiyor; dokunmatik klavyeyle yazmak çocuğu ilk derste yoruyor.

Kurulumu ilk derste birlikte yapıyoruz. Velinin teknik bir hazırlık yapmasına gerek yok, sadece sessiz bir oda ve çalışan bir internet bağlantısı yeterli.

İlk dersin sonunda ortam kurulu ve ilk program çalışıyor oluyor.

Ön görüşme ücretsiz ve yaklaşık yirmi dakika sürüyor. Amacı satış yapmak değil, çocuğunuzun nereden başlayacağını belirlemek.

Üç şeye bakıyoruz: daha önce kodlamayla ilgili ne yaptı, haftanın hangi günü ve saati uygun, neden istiyor. Sonuncusu önemli çünkü isteyen kişi bazen çocuk olmuyor. Çocuk istemiyorsa bunu görüşmede anlıyoruz ve size açıkça söylüyoruz.

Görüşmenin sonunda ders sayısını, fiyatı ve başlangıç tarihini yazılı olarak iletiyorum. Kontenjan uygunsa kayıt açılıyor.

Karar vermeden önce kime ve neye ödeyeceğinizi görüyorsunuz.